تاريخچه
وجه تسميه فيروزكوه و تاريخ دقيق آن به روشني معلوم
نيست . بسياري از روايات و نقل قولهايي كه در اينخصوص و حوادث
مرتبط با دماوند و فيروزكوه نظير فريدون و ضحاك شــده است ،
آميخته به افسانه و اساطير گونه مي باشد . نوشته هايي مانند
ابن فقيـه همداني ( حدود 290 هجري قمري ) در كتاب « البلدان »
، مسعودي ( حدود سالهاي 334 تا 345 هجري قمري ) در كتاب « مروج
الذهب » و فردوسي ( حدود 400 هجري قمري ) در شاهنامه .
شايد بتوان نوشتة محمدبن جرير طبري ( 226تا 310 هـ ق ) را در
كتاب « تاريخ المرسل و الملوك » در وجه تسميه فيروزكوه قديمي
ترين سند معتبر دانست . وي مي نويسد « فيروزكوه پسر يزدگرد ،
پسر بهرام بود و پادشاهي وي پس از آن بود كه برادر و سه تن از
خاندان خويش را كشت » . گويند در ملك وي هفت سال پياپي قحط شد
و جوي و كاريز و چشمه فرو شد و درخت و بيشه بخشكيد و به دشت و
كوه ، كشت و جنگل تباه شد و در آن دوران سختي و گرسنگي ، رعيت
را چنان راه برد كه هيچ كس از گرسنگي نمرد ، مگر يكي ... و او
به خداوند بناليد كه رحمت خويش از او و رعيت او دريغ ندارد و
باران ببـارد و خداي را اجابت كرد و ولايت مانند پيش پر آب شد
و درختان جان گرفتند . فيروز بگفت تا به ري شهري بسازند و آن
را فيــــروز نام كرد و ما بين گرگان و دربند صول نيز شهري
بساختند و آن را « روشن فيــروز » نام كرد و در آذربايجان نيز
شهري بساختند و آن را « شهرام فيروز» نام كرد و چون قلمرو وي
احياء شد و پادشاهي او استوار شد و دشمنان را بكشت و مغلوب كرد
. از بنيان اين سه شهر فراغت يافت با سپاه خويش سوي خراسان رفت
و ... »
به احتمال قريب به يقين شهري كه طبري ، احداث آن را به فيروز
ساساني در ري نسبت مي دهد شهري از فيروزكوه نبوده است .
شهر فيروزكوه تا سال 1375 بخشي از شهرستان دماوند بود كه در
اين سال از دماوند منتزع و به شهرستان تبديل گرديد.
اين شهرستان شامل دو بخش ، 5 دهستان و 109 آبادي است كه از اين
تعداد 71 روستا داراي سكنه مي باشند.
|
اخبار روز
|
|
|
|
|
